گفتم: «امیر به خدایی داری اشتباه می کنیا. حسین پسر خوبیه. فقط یه کم با آدمای عادی فرق داره. مگه خودت بهم نمی گفتی که بهترین دوستته؟! نمی گفتی بهترین نویسنده ی ایرانه؟! مگه خودت دعوتش نمی کردی خونه مون؟! به خدایی پشیمون می شیا.؟» امیر در حالی که با کنترل تلویزیون بازی می کرد و از این کانال به آن کانال می پرید با صدای بلند گفت: «بگم گه   ادامه ...